Sana doğduğundan bu güne kadar hep bir gün öleceğin söylendi. Sen de nasıl olsa ölücem diye hep umursamaz yaşadın. Ne bulduysan tükettin, geceleri hoyrat ve uykusuz geçirdin. Gün geldi, hastalıklar ve ağrılar başladı. Bu seferde sanki ölüm sana çok uzakmış gibi tedavi olmaya uğraştın. Düzenli bir hayata alışmaya çalıştın, fakat o da olmadı. Neticede alışmışsın bir kere yanlış yaşamaya...

Oysaki bir gerçeğin farkına hiç bir zaman varamadın. İnsanlar belli bir yaşa gelene kadar "Bir gün nasıl olsa öleceğim" diye elinden geleni ardına koymaz. Ama ne zaman yaş ilerler ve gerçekten ölümü artık ensesinde hissetmeye başlar, bu sefer de "Hayır, ben daha gencim! Ne ölümü? Daha yaşayacak çok yıllarım var" demeye başlar.